Ο Δ.Νανόπουλος ξεφτιλίζει τους Αριστερούς καθηγητές και φοιτητές για την άρνησή τους στην αξιολόγηση!

Ο Δ.Νανόπουλος ξεφτιλίζει τους αριστερούς καθηγητές και φοιτητές για την άρνησή τους στην αξιολόγηση... Ο Δ.Νανόπουλος "παύθηκε" από εθνικός μας αντιπρόσωπος στο CERN από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ με ένα... e-mail! Ο ίδιος αποκαλύπτει ότι στα μέσα Δεκεμβρίου 2010, το Υπουργείο Παιδείας του ανακοίνωσε λές κι είναι κάποιος υπαλληλίσκος, ότι η Ελλάδα τον έπαψε από εκπρόσωπό της στο πείραμα του CERN της Ελβετίας, το οποίο ο ίδιος προετοίμασε κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό!


Το βίντεο είναι από την εκπομπή "Το Κουτί της Πανδώρας" του κομμουνιστή δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη, που μεταδόθηκε την νύχτα της Πέμπτης 30 Δεκέμβρη 2010 από την κρατική ΝΕΤ και ήταν αφιερωμένη στα Ελληνικά Πανεπιστήμια...

∆.Νανόπουλος: «Αξιζε να το ζήσουν ο Θαλής, ο Πυθαγόρας, ο ∆ηµόκριτος...»

Ο ακαδημαϊκός που συνέβαλε με δύο εργασίες του στον πειραματικό εντοπισμό του μποζονίου εξηγεί γιατί η ανακάλυψη μπορεί να «ανεβάσει» τους Ελληνες...

Τον Ιανουάριο του 2008 ο καθηγητής Πίτερ Χιγκς δήλωνε: «Είµαι 90% βέβαιος πως ο επιταχυντής του CERN θα εντοπίσει τελικά το µποζόνιο, ακόµη και αν χρειαστούνµήνες αναλύσεων. Αν δεν το βρούµε ως τον Μάιο του 2009, που κλείνω τα 80, θα πω στον γιατρό µου να µε κρατήσει ζωντανό λίγο παραπάνω». Τελικά χρειάστηκε να κρατηθεί ζωντανός τριάντα µήνες παραπάνω ο υγιέστατος 83χρονοςσήµερα καθηγητής Χιγκς για να ακούσει την περασµένη Τρίτη (13 ∆εκεµβρίου) ότι το σωµατίδιο που φέρει το όνοµά του στην ουσία βρέθηκε. Αν µάλιστα κρατηθεί και άλλους δώδεκα µήνες στη ζωή, τότε τον ∆εκέµβριο του 2012 θα παραλάβει ένα από τα πιο προβλέψιµα Νοµπέλ Φυσικής που έχουν δοθεί ποτέ. Και αν θα πάρει το βραβείο Νοµπέλ δεν θα το πάρει µόνο ο Χιγκς, θα το πάρουν και ο Εγκλέρ και ο Μπρουτ που ήταν οι συνεργάτες του στην ανάπτυξη αυτής της θεωρίας.

«Το αναθεµατισµένο σωµατίδιο» («Τhe goddamn particle»), όπως ήταν ο κανονικός τίτλος του βιβλίου που έγραψε το 1993 για το σωµατίδιο Higgs ο νοµπελίστας φυσικός Λίον Λέντερµαν, έδωσε «προκλητικές» ενδείξεις ύπαρξης. Ηταν όντως «αναθεµατισµένο» για τον συγγραφέα και για όλους τους φυσικούς αφού τότε ήταν ήδη άφαντο για πάνω από 30 χρόνια, ο εκδότης του όµως το σκέφτηκε εµπορικά και παρενέβη για να αλλάξει τον τίτλο σε «God particle» («Το σωµατίδιο του Θεού») και έτσι θα µείνει στην Ιστορία.

«∆εν ξέρω κανένα “σωµατίδιο του Θεού” ούτε του ∆ιαβόλου. Οι επιστήµονες δεν χρησιµοποιούν τέτοιες εκφράσεις. Αυτό που βρέθηκε λέγεται “σωµατίδιο του Higgs” και σήµερα, παρ’ ότι ήµουν σίγουρος εδώ και χρόνια, αυτό που άκουσα ήταν µουσική στα αφτιά µου. Είναι η πιο ευτυχισµένη ηµέρα της δικής µου ζωής αλλά και πάρα πολλών ακόµη επιστηµόνων σε ολόκληρο τον πλανήτη». Ετσι ξεκίνησε η συνέντευξή µας µε τον ∆ηµήτρη Νανόπουλο µόλις µία ώρα µετά την ανακοίνωση στο CERN.

Τελικά η επιστήμη θα χωρίζεται πλέον χρονολογικά σε π.Χ. (προ σωματιδίου Χιγκς) και μ.Χ. (μετά σωματίδιο Χιγκς);
«Ναι. Για εµένα και για πάρα πολλούς η σηµερινή ηµέρα ορίζει το “πριν και µετά”. Είναι µια σηµαδιακή ηµέρα. Μιλάµε για τo σωµατίδιο το οποίο δηµιουργεί τη µάζα σε όλα τα υπόλοιπα σωµατίδια που υπάρχουν. Είναι “η µάνα όλων των µαζών”».

Και για να το καταλάβουμε ίσως καλύτερα, με ποια προηγούμενη επιστημονική ανακάλυψη θα συγκρίνατεαυτήν εδώ;
«Θα τη συνέκρινα ίσως µε την ανακάλυψη της αντι-ύλης από τον Αντερσον το 1932. Είχα πει πολλές φορές ότι αν δεν βρεθεί το σωµατίδιο Χιγκς, τότε η δική µας γενιά έχει πάρει επιστηµονικά τη ζωή της εντελώς λάθος και θα πάω για ψάρεµα σε κάποιο µικρό νησάκι».

Η έκσταση του κ. Νανόπουλου και πολλών άλλων φυσικών όµως έχει και άλλη µία σηµαντική αιτία. «Εκτός από το ότι το σωµατίδιοΧιγκς φώναξε “εδώ είµαι”, είναι εξαιρετικά σηµαντικό και το πόσηµάζα έχει τελικά. Βρίσκεται στα 125 GeV, συν πλην ένα. Θα µπορούσε να έχει από εκατό φορές τη µάζα του πρωτονίου και να φτάνει ως χίλιες φορές. Μιλάµε για µια πολύ µεγάλη περιοχή. Είναι όµως πάρα πολύ σηµαντικό ότι το βλέπουν στην περιοχή αυτήν ακριβώς η οποία είχε προβλεφθεί ότι πρέπει να είναι των 125 GeV».
Αφού τα σωματίδια Χιγκς δίνουν μάζα σε όλα τα υπόλοιπα σώματα, έχουμε και εμείς στο σώμα μας σωματίδια Χιγκς;
«Εννοείται. Με την έννοια αυτή έχουµε και στον οργανισµό µας τέτοια σωµατίδια».

Υπάρχει πιθανότητα κακής χρήσης αυτού του σωματιδίου όπως έγινε, ας πούμε, με την πυρηνική ενέργεια; 

«Οταν ρώταγαν τον Ράδερφορντ και τον Αϊνστάιν τις δεκαετίες του ’10 και του ’20 αν αυτά που ανακάλυπταν τότε είχαν καµία σχέση µε τη ζωή µας, αυτοί έλεγαν “όχι, απλά έτσι θα καταλάβουµε καλύτερα τον κόσµο”, και όµως είδατε µετά πώς χρησιµοποιήθηκαν οι ανακαλύψεις τους. Ποτέ δεν πρέπει να λες ποτέ, αλλά µε την έννοια του άµεσου µέλλοντος δεν βλέπω να έχει κανενός είδους εφαρµογή».

Ενώ όµως η ύπαρξη του σωµατιδίου προτάθηκε από τον Βρετανό Χιγκς, ο τρόπος που ανακαλύφθηκε τελικά είναι αρκετά «ελληνικής προέλευσης». «Είµαι πολύ ευτυχισµένος γιατί ο τρόπος που παράγουν το σωµατίδιο Χιγκς βασίζεται σε δύο εργασίες µου, η µία του 1976 στο CERN µε τον Τζον Ελις και η άλλη του 1978 στο Χάρβαρντ µε τον Σέλντον Γκλάσοου. Οπως µου είχε πει πριν από χρόνια ο µεγάλος φυσικός, ο Γκελµάν, αυτός που έχει ανακαλύψει τα quarks, “εσείς οι Ελληνες το ξεκινήσατε πριν από δυόµισιχιλιάδες χρόνια και µου φαίνεται ότι εσείς οι Νεοέλληνες θα τοτελειώσετε”».
Και συνεχίζει ο ∆ηµήτρης Νανόπουλος µε ακόµη µεγαλύτερο ενθουσιασµό:

«Χαίροµαι πάρα πολύ που εµείς οι Ελληνες είµαστε στο κέντρο τωνπραγµάτων και στις προβλέψεις για τη µάζα του µποζονίου του Χιγκς αλλά και πειραµατικά. Και νοµίζω ότι αυτό πρέπει να µας κάνει υπερήφανους και να µας ανεβάσει κάπως ψυχολογικά. Ολος ο κόσµος ζει σε µια πραγµατικά δύσκολη εποχή και τουλάχιστονσυµβαίνουν τέτοια γεγονότα για να αποδεικνύουν τη µεγαλοσύνητου ανθρώπου».
Αυτή η ανακάλυψη νομίζετε ότι περισσότερο θα ενοποιήσει τους ανθρώπους ή μπορεί να τους διχάσει σε σχέση με τον Θεό και το Σύμπαν; 

«Η ανακάλυψη αυτή θα ενοποιήσει τον κόσµο. Η επιστήµη είναι ανεξάρτητη και τέτοιες ανακαλύψεις που αποδεικνύουν τη µεγαλοσύνη του ανθρωπίνου πνεύµατος µας αγκαλιάζουν όλους. Η επιστήµη παίζει – και πρέπει να παίζει – τεράστιο ρόλο σε αυτή την ενοποίηση των ανθρώπων».

Ποιος πιστεύετε ότι θα άξιζε να ζει σήμερα για να ακούσει αυτή την ανακάλυψη;

«Σίγουρα η παρέα Θαλής, Ηράκλειτος, Αναξίµανδρος, Πυθαγόρας και ∆ηµόκριτος θα ήταν εκστασιασµένη σήµερα. Αυτοί που κοίταξαν τον κόσµο και είπαν “εγώ τον κόσµο αυτόν θα τον καταλάβω µε λογική”. Ολο το όνειρό τους, γενιά µε τη γενιά, είναι πραγµατοποιήσιµο τώρα. Και από τους νεότερους ο Αϊνστάιν».

Δεν είναι εκπληκτικά αντιφατικό ότι ο άνθρωπος, ο οποίος είναι σχεδόν το απόλυτο τίποτα στο Σύμπαν, είναι παράλληλα και τόσο σημαντικός ώστε να μπορεί να φτάνει τόσο βαθιά στην εξήγηση του Σύμπαντος; 

«Νοµίζω ότι θα πεθάνω και αυτό θα είναι το µεγαλύτερο µυστήριο για εµένα. Ενώ είµαστε αυτά τα ανθρωπάκια, µπορούµε και συλλαµβάνουµε όλα αυτά και µπορούµε να εξηγούµε τι γίνεται στην άλλη µεριά του Σύµπαντος. Είµαστε πεπερασµένοι σε χρόνο και σε χώρο. Σε χρόνο γιατί έχουµε συγκεκριµένα χρόνια στα οποία ζούµε και σε χώρο γιατί είµαστε καρφωµένοι στη Γη ενώ το Σύµπαν είναι “άπειρο”. Αλλά και στη Γη ακόµη είµαστε µικρές µονάδες µε 1,3 χιλιόγραµµα µυαλού. Αυτό λοιπόν το µυαλό είναι το µεγαλύτερο µυστήριο στη φύση. Και όπως έλεγε ο Αϊνστάιν, “το πιο ακατανόητο πράγµα είναι ότι το Σύµπαν είναι κατανοητό”».

Αναλυτικό ρεπορτάζ για τον πειραµατικό εντοπισµό του µποζονίουΧιγκς στο ένθετο Science.

ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΒΗΜΑ

«Ο στόχος είναι οι υπερχορδές»

Υπάρχει πιθανότητα οι επιστήμονες να ψάχνετε το σωματίδιο που «γέννησε» το σωματίδιο του Χιγκς;
«Ο τελικός στόχος είναι τα super strings, οι υπερχορδές. Θα είµαστε ικανοποιηµένοι για ένα διάστηµα µε αυτό που βρήκαµε τώρα, µετά θα έρθει η κατάθλιψη της κατάκτησης και µετά πάλι από την αρχή αλλά το ζητούµενο είναι οι υπερχορδές, αφού όλα αυτά είναι κατάλοιπά τους».

Το σωματίδιο του Χιγκς είναι κάτι σαν ορεκτικό δηλαδή;
«Ναι. Το κυρίως πιάτο είναι οι υπερχορ δές. Στην αρχή του Σύµπαντος οι ενέργειες ήταν τόσο µεγάλες που εκεί δούλευαν αυτές. Εγώ µιλάω για το σωµατίδιο Χιγκς και το µυαλό µου είναι στο πολυσύµπαν».

Δηλαδή ακόμη και να υπάρχουν πιο προηγμένοι πολιτισμοί στο Σύμπαν, απλά θα έχουν βρει το σωματίδιο Χιγκς πριναπό εμάς και θα το ονομάζουν αλλιώς;
«Ακριβώς. Τα ίδια πράγµατα θα βλέπουν, αλλά θα τα έχουν κατανοήσει µε δικά τους σύµβολα και δεν θα το ονοµάζουν µποζόνιο Χιγκς, αλλά κάπως αλλιώς στη δική τους γλώσσα συνεννόησης».




http://astropro.blogspot.com/2012/01/blog-post_3347.html

Δ.Νανόπουλος: «Το σύμπαν δεν είναι μόνο ένα»

Δεν υπάρχει μόνο ένα, αλλά πάρα πολλά σύμπαντα, ίσως και μπροστά στη μύτη μας, χωρίς όμως να τα βλέπουμε, όπως επίσης δεν αντιλαμβανόμαστε ότι πιθανότατα ζούμε σε δέκα διαστάσεις, τονίζει ο Δημήτρης Νανόπουλος. Δεν αποκλείεται μάλιστα στο μέλλον να δημιουργούμε σύμπαντα στο εργαστήριο!

Δεν πρόκειται για ευφυολογήματα κάποιου συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας, αλλά για θεωρίες και υποθέσεις -με βάσιμες πιθανότητες να ανταποκρίνονται στην αλήθεια- ενός από τους πιο διάσημους Έλληνες επιστήμονες, του Δημήτρη Νανόπουλου, διακεκριμένου καθηγητή Φυσικής του πανεπιστημίου του Τέξας A&M (ΗΠΑ) και τακτικού μέλους της Ακαδημίας Αθηνών, ο οποίος μίλησε χθες βράδυ, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, σχετικά με το πείραμα του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικών Ερευνών (CERN) και την πειραματική διερεύνηση της ύπαρξης του Πολυσύμπαντος (multiverse).

Ο κ. Νανόπουλος παρουσίασε μερικές νέες επιστημονικές ιδέες που ανέπτυξε πρόσφατα με την ερευνητική ομάδα του στο αμερικανικό πανεπιστήμιο και οι οποίες δίνουν μια πολύ συγκεκριμένη μορφή στην έννοια του Πολυσύμπαντος. Εκτιμά, με βάση μαθηματικές εξισώσεις, ότι είναι δυνατό να υπάρχουν δέκα εις την πεντακοσιοστή σύμπαντα (ο αριθμός 10 με εκθέτη τον αριθμό 500!), σύμφωνα με τη θεωρία της Υπερσυμμετρίας (SUSY) και των Υπερχορδών, η οποία προβλέπει ότι, εκτός από τις γνωστές τέσσερις “μεγάλες” διαστάσεις -τρεις του χώρου (μήκος, πλάτος, ύψος) και ο χρόνος- υπάρχουν ακόμα έξι ή επτά, που βρίσκονται “διπλωμένες” σε τρομερά μικρό χώρο, ανεβάζοντας σε 10 ή 11 τον συνολικό αριθμό των διαστάσεων. “Ζούμε σε δέκα διαστάσεις, αλλά δεν το αντιλαμβανόμαστε” είπε ο κ. Νανόπουλος.

Η θεωρία του πολυσύμπαντος ή των πολλών παράλληλων συμπάντων έχει διάφορες εκδοχές, μια από τις οποίες προωθεί σθεναρά ο κ. Νανόπουλος, ο οποίος αρχικά ήταν αντίθετος στην όλη ιδέα, αλλά στη συνέχεια την αποδέχτηκε και την επεξεργάστηκε. Τόνισε όμως ότι μια τέτοια θεωρία έχει νόημα μόνο αν καταστεί δυνατό να αποδειχτεί πειραματικά και σε αυτό μπορεί να βοηθήσει ο επιταχυντής του CERN, για τον οποίο είπε ότι πλέον “δουλεύει ρολόι”, αν και οι φυσικοί που αναλύουν τις συγκρούσεις των σωματιδίων, είναι αναγκασμένοι “να ψάχνουν ψύλλους στα άχυρα”.

Σε μια προηγούμενη ομιλία του στην Αθήνα, ο κ. Νανόπουλος είχε πάντως δηλώσει ότι αν τελικά τα πειράματα του CERN δεν φέρουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, αποτυγχάνοντας να βρουν νέα σωματίδια και να επιβεβαιώσουν πειραματικά την υπερσυμμετρία, τότε “αυτό θα αποτελέσει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα για τη Φυσική, θα προκαλέσει μια μεγάλη κρίση”, καθώς θα σημαίνει, όπως είχε πει χαρακτηριστικά, ότι “πήραμε λάθος δρόμο”.

Σύμφωνα με τον έλληνα φυσικό, κάθε επιμέρους σύμπαν (μεταξύ αυτών το δικό μας) μέσα σε αυτό το πολυσύμπαν μπορεί να έχει τους δικούς του ξεχωριστούς φυσικούς νόμους, που ισχύουν μόνο σε αυτό, ενώ στα άλλα σύμπαντα οι νόμοι που τα διέπουν, μπορεί να είναι αφάνταστα διαφορετικοί ή και σχετικά παρόμοιοι, έχουν όμως οπωσδήποτε ως κοινό παρονομαστή τη βαρύτητα. Το ένα σύμπαν “γεννάει” το άλλο, μέσα σε μια αέναη διαδικασία παραγωγής συμπάντων, η οποία, όπως είπε, καταργεί την έννοια της αρχής και του τέλους του χρόνου.

Ο κ. Νανόπουλος είπε ακόμα ότι τα άλλα σύμπαντα -τα χαρακτήρισε “φυσαλίδες της πραγματικότητας” που απαρτίζουν το πολυσύμπαν- είναι δυνατό να βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους (κυριολεκτικά δίπλα μας!), αλλά δεν μπορούν να επικοινωνήσουν. Δεν απέκλεισε όμως ότι είναι πιθανώς δυνατό να γίνει μετάβαση από το ένα σύμπαν στο άλλο. Με λίγη δόση χιούμορ, ανέφερε ότι “θα έπρεπε να παρακαλάμε να μην ξυπνήσουμε ένα πρωί και γίνει ξαφνική ολική μεταβολή, για παράδειγμα περάσουμε από ένα σύμπαν με τέσσερις (“μεγάλες”) σε ένα άλλο με έξι διαστάσεις”.

Όλα τα σύμπαντα με τους ιδιαίτερους νόμους τους προκύπτουν κατά βάση από μόνα τους (χωρίς την ανάγκη “νομοθέτη”), σαν μια “τοπική μετάλλαξη” του χώρου σε ένα προϋπάρχον σύμπαν. Μάλιστα, ο κ. Νανόπουλος δεν απέκλεισε ως σενάρια επιστημονικής φαντασίας τολμηρές υποθέσεις ότι κάποια σύμπαντα θα μπορούσαν π.χ. να αποτελούν δημιούργημα ενός “χάκερ” σε κάποιο άλλο σύμπαν. Επεσήμανε ότι, αν τελικά αποδειχτεί η θεωρία του πολυσύμπαντος, τότε “θα καταλαβαίνουμε τον μηχανισμό παραγωγής συμπάντων”, οπότε, όπως είπε, όσο κι αν ακούγεται εξωφρενικό, “είναι πιθανό στο μέλλον να δημιουργηθεί ένα σύμπαν στο εργαστήριο” (“και δεν είμαι τρελός…”, φρόντισε να διευκρινίσει!).

Συνεχίζοντας να εκπλήσσει, ανέφερε ότι δεν αποκλείεται το σύμπαν που ζούμε τώρα, να δημιουργηθεί ξανά ακριβώς το ίδιο στο μέλλον, ενώ -με την ίδια λογική- το τωρινό σύμπαν μας θα μπορούσε να είναι το νιοστό από το παρελθόν, να έχει δηλαδή ήδη προϋπάρξει πολλές φορές. Ο κ. Νανόπουλος κατέστησε, πάντως, σαφές ότι είναι νωρίς ακόμα για να επιβεβαιωθούν τέτοιες υποθέσεις, πρόσθεσε όμως ότι τελικά αποτελούν λογικές συνέπειες της ευρύτερης θεωρίας του πολυσύμπαντος, που θα έπρεπε κανείς να ακολουθήσει και να διερευνήσει.

Αναφερόμενος σε πρόσφατο δημοσίευμα του περιοδικού “Nature”, που θεωρεί πιθανή την κατάρρευση της θεωρίας της υπερσυμμετρίας, επειδή τα μέχρι τώρα αποτελέσματα των πειραμάτων του CERN δεν την επιβεβαιώνουν, ο έλληνας φυσικός χαρακτήρισε υπερβολική και πρόωρη μια τέτοια εκτίμηση. “Πολύς θόρυβος για το τίποτε” είπε χαρακτηριστικά.

Τόνισε επίσης, ότι το σύμπαν που βλέπουμε (της ορατής ύλης) και το οποίο έχει ηλικία 13,7 δισεκατομμυρίων ετών, δεν είναι παρά το 4%, καθώς το υπόλοιπο είναι αόρατο, αποτελούμενο κατά 23% από “σκοτεινή ύλη” και 73% από “σκοτεινή ενέργεια”. Υπολογίζεται ότι μόνο στο δικό μας σύμπαν υπάρχουν περίπου 100 δισεκατομμύρια γαλαξίες και κάθε ένας από αυτούς έχει περίπου 100 δισεκατομμύρια ήλιους, γύρω από τους οποίους περιφέρεται ένας τεράστιος αριθμός πλανητών. Ο κ. Νανόπουλος είπε ακόμα ότι ο ήλιος κάποτε θα “σβήσει”, όμως το σύμπαν μας, που συνεχώς διαστέλλεται, είναι “ανοιχτό”, συνεπώς ποτέ δεν θα “πεθάνει”, ενώ είναι πιθανό να κάνει “μετάβαση” σε ένα άλλο σύμπαν-φυσαλίδα.

Ο κ. Νανόπουλος επιτέθηκε στους υπέρμαχους της “ανθρωπικής Αρχής” (που λένε ότι το σύμπαν είναι “κομμένο και ραμμένο” στα μέτρα των ανθρώπων), αντιτείνοντας ότι “δεν του καίγεται καρφάκι του σύμπαντος για εμάς”, ενώ χαρακτήρισε τη θεωρία του πολυσύμπαντος “το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της τελεολογίας”. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, διευκρίνισε ότι δεν έχει χάσει το νόημα της η αναζήτηση μιας “ενοποιημένης θεωρίας του παντός” στην Φυσική, όμως δεν θα αφορά παρά μια λύση μοναδική για το δικό μας σύμπαν και τίποτε περισσότερο.

Τέλος, απαντώντας σχετικά με τις φιλοσοφικές προεκτάσεις της θεωρίας του πολυσύμπαντος, είπε ότι παραπέμπει σε “ένα νέο Διαφωτισμό” που ανοίγει νέους δρόμους για την ανθρωπότητα. Ακόμα, αρνήθηκε ότι υπάρχουν φραγμοί και όρια στις δυνατότητες του ανθρώπινου νου να συλλάβει την πραγματικότητα του σύμπαντος, εκτός από τα αναπόφευκτα ποσοτικά όρια στη συσσώρευση γνώσης στο μυαλό του ανθρώπου, όμως γι’ αυτό, όπως είπε, υπάρχουν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές ως συμπαραστάτες μας, ενώ στο μέλλον η σχέση τους με τους ανθρώπους θα μπορούσε να γίνει ακόμα πιο στενή.

Αρνήθηκε επίσης ότι συσσωρεύοντας ολοένα περισσότερες γνώσεις, οι άνθρωποι χάνουν τη σοφία τους, ενώ -σε κάπως πιο απαισιόδοξο τόνο- συμφώνησε με τις εκτιμήσεις άλλων επιστημόνων ότι η Γη αργά ή γρήγορα “δύσκολα θα αντέξει” στα προβλήματά της, γι’ αυτό είναι ανάγκη να προετοιμαστεί η μετοίκηση της ανθρωπότητας σε άλλους πλανήτες.

Πηγή: News247.gr

Αποσπάσματα από την επιστημονική ημερίδα της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στο Τμήμα μας με ομιλητή τον μεγάλο ακαδημαϊκό Δημήτρη Νανόπουλο στις 05-12-07

Δ.Νανόπουλος: " Αν δεν επιβεβαιωθεί η υπερσυμμετρία στο CERN εγώ θα πάω για ψάρεμα!"

Συνέντευξη στη Χριστίνα Λιακοπούλου

Στο πείραμα CERN της Ελβετίας επετεύχθη η απομόνωση ατόμων αντιύλης και συγκεκριμένα αντιυδρογόνου. Αν και αντιυδρογόνο είχε παραχθεί ξανά στο παρελθόν, είχε καταστραφεί αμέσως μόλις είχε έρθει σε επαφή με την κανονική ύλη. Αυτή τη φορά κατέστη δυνατό τα άτομα αντιύλης να διατηρηθούν, έστω και για κλάσματα του δευτερολέπτου. Πόσο σημαντική εξέλιξη είναι αυτή;

Το πείραμα LHC είναι ένα πραγματικά πολύ μεγάλο πείραμα. Η συγκέντρωση δεδομένων είναι συνεχής, με απώτερο σκοπό να βρούμε αυτά που περιμένουμε. Την αντιύλη, όμως, την ξέρουμε από το 1928 και το 1932, όταν ανακαλύφθηκε το ποζιτρόνιο, και το 1956, όταν μια ομάδα -στην οποία συμμετείχε και ο δικός μας Τομ Υψηλάντης- ανακάλυψε το αντιπρωτόνιο. Δεν υπάρχει φυσικός που να πιστεύει ότι η αντιύλη δεν υπάρχει, άλλωστε είναι κάτι που ήδη εφαρμόζεται στην ιατρική. Το σίγουρο είναι ότι το πείραμα LHC δε γίνεται για να βρεθούν αυτά. Δε θέλω ο κόσμος να σταματήσει εδώ. Αυτά που αναμένουμε να βρούμε είναι πολύ περισσότερα και πολύ πιο σημαντικά με την έννοια του καινούριου.

Δηλαδή;

Αυτό που περιμένουμε να δούμε από το πείραμα είναι την υπερσυμμετρική ύλη. Εκεί είναι το μεγάλο στοίχημα. Πρόκειται για μια νέα μορφή ύλης, όπως ακριβώς είναι η αντιύλη. Τα τελευταία 30 χρόνια αναγκαστήκαμε να βάλουμε μια υπόθεση ότι υπάρχει κι άλλη μία μορφή ύλης, η οποία ονομάζεται υπερσυμμετρική ύλη. Δηλαδή, όπως κάθε σωματίδιο έχει το αντισωματίδιό του, έχει επίσης και το υπερσυμμετρικό του. Και το αντίστοιχο αντισωματίδιο έχει το αντίστοιχο υπερσυμμετρικό αντισωματίδιο.

Σε τι εξυπηρετούν τα συγκεκριμένα σωματίδια τη Φυσική;

Ο λόγος για τον οποίο εισάγαμε αυτή την υπόθεση στα τέλη της δεκαετίας του ΄70 δεν ήταν τυχαίος. Θέλαμε να λύσουμε ένα βασικό πρόβλημα της φυσικής, που δεν ήταν άλλο από αυτό της Ιεραρχίας, γι'αυτό έπρεπε να εισαγάγουμε τα υπερσυμμετρικά σωματίδια, των οποίων οι μάζες δε μπορούν να ξεπεράσουν 1.000 φορές τη μάζα του πρωτονίου, και γι'αυτό οι ενέργειες που έχουμε αναπτύξει στο CERN είναι τέτοιες που να μπορούν να παραχθούν αυτά τα σωματίδια. Τα σωματίδια αυτά ανακαλύπτουν μια καινούρια συμμετρία στη φύση. Αλλάζει ο νόμος της βαρύτητας του Einstein και γίνεται υπερβαρύτητα και είναι πολύ σημαντική αυτή η εξέλιξη.

Η απόδειξη της υπερσυμμετρίας θα ειναι το πρώτο ουσιαστικό βήμα για να βρούμε τη Θεωρία του Παντός, δηλαδή μια ενοποιημένη θεωρία. Πλέον αυτό που θέλουμε να κάνουμε, όχι μόνο εγώ και η ομάδα μου αλλά κι άλλες ομάδες, είναι ότι παρουσιάζουμε συγκεκριμένες απόψεις και συγκεκριμένα νούμερα γι'αυτά τα σωματίδια. Μεταξύ μας πλέον δεν τσακωνόμαστε εάν η υπερσυμμετρία υπάρχει, αλλά ποιος θα έχει προβλέψει τα σωστά νούμερα και στοιχεία για αυτά τα σωματίδια. Ωστόσο, επαναλαμβάνω, η φύση κάνει καπρίτσια...

Και ποιες θα είναι οι εφαρμογές της υπερσυμμετρίας;

Τα υπερσυμμετρικά σωματίδια συνδέονται με τη σκοτεινή ύλη. Εκεί που μελετούσαμε στις αρχές του 1980 αυτά τα καινούρια σωματίδια -θεωρητικά- είδαμε ότι υπήρχε ένα σωματίδιο το οποίο είναι σταθερό, δηλαδή δε διασπάται, το οποίο και ονομάσαμε neutralino. Με μεγάλη κατάπληξη διαπιστώσαμε ότι το συγκεκριμένο σωματίδιο μας λύνει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα, αυτό της σκοτεινής ύλης. Η ανακάλυψη αυτή ήταν εντελώς αναπάντεχη. Ξέρουμε ότι στο σύμπαν υπάρχει σκοτεινή ύλη, και μάλιστα αποτελεί το 23% του σύμπαντος, παρ'όλα αυτά δεν ξέρουμε από τι αποτελείται. Όλοι ξέρουμε ότι υπάρχει, κανένας δεν το αμφισβητεί, όμως δεν ξέρουμε μέχρι τώρα τη σύστασή της. Εμείς το 1983 κάναμε την πρόταση ότι τα υπερσυμμετρικά σωματίδια είναι αυτά που αποτελούν τη σκοτεινή ύλη.

Στο παρελθόν είχατε δηλώσει πως εάν δεν επιβεβαιωθεί πειραματικά η υπερσυμμετρία, τότε αυτό θα αποτελέσει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα για τη Φυσική...

Η γενιά των φυσικών στην οποία ανήκω κι εγώ, τα τελευταία 30 χρόνια ακολούθησε έναν πολύ συγκεκριμένο δρόμο και βάλαμε πολύ συγκεκριμένα αξιώματα. Όλες αυτές οι θεωρίες κάποια στιγμή θα πρέπει να αποδειχθούν. Πλέον ο κόμπος έχει φτάσει στο χτενι, δεν είναι δυνατό να είμαστε συνέχεια στο "αναμείνατε στο ακουστικό σας". Δε μπορούμε πια να προχωρήσουμε άλλο. Εάν το CERN απορρίψει τελικά όλα αυτά που συζητούσαμε όλα αυτά τα χρόνια, τότε είναι ξεκάθαρο ότι αυτή γενιά έχει αποτύχει, πήρε λάθος δρόμο. Αυτό βέβαια δε σημαίνει τίποτα, πολύ πιθανό η επόμενη να τα πάει καλύτερα. Αν κι εγώ είμαι 1.000% σίγουρος, έχω βάλει στοιχήματα στην Αμερική, ότι θα βρούμε τελικά την υπερσυμμετρική ύλη. Σε αντίθετη περίπτωση, θα πάρω νωρίτερα τη σύνταξη, θα πάω σε ένα νησί και θα ψαρεύω. Και μάλιστα σε κάποιο μικρό νησί, όχι στη Μύκονο...

Σε πόσο καιρό θα κριθεί αυτό;

Θέλει μεγάλη προσοχή για να οριστεί το χρονικό διάστημα. Διότι δεν είναι μόνο οι ενέργειες, αλλά πρέπει να διαπιστωθεί και πόσες αλληλεπιδράσεις σημειώνονται ανά δευτερόλεπτο. Για να δούμε αυτά τα φαινόμενα, δεν είναι μόνο να έχουν μεγάλη ενέργεια τα πρωτόνια που θα συγκρουστούν, είναι και πόσα πρωτόνια συγκρούονται ανά δευτερόλεπτο. Γιατί εάν δεν είναι πολλά τα πρωτόνια που συγκρούονται, τότε θα πρέπει να περάσει πολύς χρόνος. Πάντως περιμένουμε τα υπερσυμμετρικά σωματίδια και το σωμάτιο του Higgs, δηλαδή το μποζόνιο (ο "μηχανισμός" που γεννάει τη μάζα) να τα βρούμε στον επόμενο έναν με ενάμιση χρόνο.

Σε διαφορετική περίπτωση πρέπει να ανησυχούμε;

Πάλι δεν πρέπει να ανησυχούμε. Όταν είπα ότι θα πάω για ψάρεμα, εννοούσα ότι θα το κάνω, αφότου ολοκληρωθεί το πείραμα, δηλαδή σε 4 χρόνια περίπου και αφού πρώτα συγκεντρωθούν όλα τα στοιχεία. Τότε, αν δεν αποδειχθεί η θεωρία, πραγματικά παίρνεις το καπελάκι σου και φεύγεις. Ο Τόμας Κουν έλεγε ότι η επιστήμη πρέπει να εξηγεί το παρελθόν, στη συνέχεια πρέπει να εξηγεί τα προβλήματα κάθε εποχής και, τέλος, να κάνει προβλέψεις οι οποίες θα επικυρωθούν. Τα δύο πρώτα τα έχουμε κάνει: και λύσαμε προβλήματα της εποχής και εξηγούμε το παρελθόν. Αυτό που μας μένει τώρα είναι η επαλήθευση της πρόβλεψης.

Ωστόσο, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί όταν θέτουμε χρονικά περιθώρια. Επίσης, αυτό που θέλω να τονίσω είναι πως το σωματίδιο του Higgs δεν είναι αυτό που θα βρούμε πρώτα και το τονίζουν οι πειραματικοί, γιατί είναι δύσκολο να το βρούμε. Πρώτα θα βρούμε τα υπερσυμμετρικά σωματίδια και μετά το μποζόνιο. Βέβαια η φύση μας εκπλήσσει πάντοτε...

Θα μπορούσαμε δηλαδή να πούμε ότι το πείραμα CERN είναι ένα crash test για τη σύγχρονη φυσική;

Όχι μόνο ένα crash test, στην πραγματικότητα συμβαίνουν πάρα πολύ σημαντικά πράγματα. Τώρα τελευταία έχουμε ανακαλύψει ότι το LHC δεν πρόκειται να αποδείξει μόνο όσα έχουμε ήδη πει, αλλά πολύ περισσότερα, που θα φέρουν κοσμογονικές αλλαγές. Μέσα από τη θεωρία των Υπερχορδών έχουμε καταλήξει πάρα πολλοί από εμάς -επαναλαμβάνω θεωρητικά- ότι το σύμπαν είναι ένα από τα δέκα εις την πεντακοσιοστή! Ένας πραγματικά ασύλληπτος αριθμός. Δηλαδή όλοι εμείς βρισκόμαστε σε ένα τυχαίο σύμπαν που βρίσκεται μεταξύ όλων αυτών. Όλα αυτά τα σύμπαντα δεν είναι τίποτε άλλο από λύσεις μιας συγκεκριμένης θεωρίας.

Όπως είμαστε εδώ στο δικό μας το σύμπαν και προσπαθούμε να βρούμε λύσεις, έτσι και κάποιος άλλος που βρίσκεται σε άλλο σύμπαν προσπαθεί να φτάσει στο ίδιο συμπέρασμα με εμάς. Δηλαδή, αυτό που κατά κάποιο τρόπο μας ενώνει με όλα τα σύμπαντα είναι η Θεωρία του Παντός. Λοιπόν το CERN παίζει έναν πολύ σημαντικό ρόλο σε όλα αυτά, ούτως ώστε να μπορέσουμε κάποια στιγμή, δεν ξέρω αν θα είναι η δική μου γενιά ή η επόμενη, να πούμε κάτι για τη βασική θεωρία η οποία θα ξέρουμε ότι δεν είναι μόνο του σύμπαντός μας, είναι και όλων των άλλων συμπάντων που βρίσκονται γύρω μας!

Και να φανταστεί κάποιος ότι όταν ο άνθρωπος πρωτοασχολήθηκε με την Κοσμολογία πίστευε ότι η Γη ήταν το κέντρο του κόσμου...

Πράγματι, ο Αριστοτέλης το πίστευε αυτό. Στη συνέχεια ήρθε ο Κοπέρνικος, που διαπίστωσε ότι η Γη δεν ήταν το κέντρο του κόσμου αλλά υπάρχει το ηλιακό σύστημα. Το 1925 ο Χαμπλ πίστευε πως το σύμπαν είναι ο γαλαξίας μας. Μετά αποδείχτηκε ότι στο γαλαξία μας βρίσκονται εκατομμύρια αστέρια και σήμερα γνωρίζουμε ότι υπάρχουν 100 δις γαλαξίες στο σύμπαν, το οποίο μάλιστα διαστέλλεται! Και τώρα εμείς συμπληρώνουμε ότι δεν είναι μόνο οι 100 δις γαλαξίες. Αυτό ισχύει μόνο για το ένα σύμπαν, παράλληλα υπάρχουν κι άλλα σύμπαντα που είναι 10 εις την πεντακοσιοστή. Παράλογο; Ούτε ο Καμί θα μπορούσε να αντιληφθεί αυτό το σκηνικό! Εάν αποδειχθούν όλα αυτά, σίγουρα πρόκειται για μια πραγματικά πολύ μεγάλη επανάσταση, τολμώ να πω μεγαλύτερη και από αυτή που προκάλεσε ο Γαλιλαίος.

Και οι νόμοι που διέπουν τα παράλληλα σύμπαντα είναι οι ίδιοι που διέπουν το δικό μας;

Όχι, τα σύμπαντα αυτά δεν έχουν τους ίδιους φυσικούς νόμους. Μέσα από αυτή τη θεωρία που συζητάμε ξέρουμε ότι οι διαστάσεις δεν είναι μόνο 4, είναι πολύ περισσότερες, μπορεί να φτάσουν και τις 12! Η γεωμετρία των διαστάσεων καθορίζει και τους φυσικούς νόμους. Άρα τα 10 εις την πεντακοσιοστή σύμπαντα έχουν δικούς τους φυσικούς νόμους. Φαίνεται όμως ότι η βαρύτητα παίζει ειδικό ρόλο και είναι πανταχού παρούσα. Η υπερβαρύτητα, η no-scale supergravity, την οποία και ανακαλύψαμε στο CERN το 1983, φαίνεται πως είναι αυτή που καθορίζει τις σταθερές και παίζει έναν πολύ σημαντικό ρόλο στη Βασική Θεωρία. Τελικά κάναμε λάθος στην αρχή. Το παιχνίδι δεν παίζεται στο ότι η λύση είναι μόνο μία...οι λύσεις είναι πολλές, η θεωρία είναι μόνο μία και τα παράλληλα σύμπαντα δεν είναι τίποτε άλλο από τις λύσεις που υπάρχουν!

Πηγή: Περιοδικό Strategist 27-11-10