Η ζωή στη γη απογειώθηκε πριν 3 δις χρόνια!

 

Η ζωή στον πλανήτη μας γνώρισε θεαματική άνοδο περίπου πριν από τρία δισεκατομμύρια χρόνια, κατά πάσα πιθανότητα όταν οι προϋπάρχουσες πρωτόγονες και απλοϊκές μορφές μικροοργανισμών -τα λεγόμενα "Αρχαία"- ανέπτυξαν πιο αποτελεσματικούς τρόπους να "χειραγωγούν" και να αξιοποιούν την ηλιακή ενέργεια, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Στο συμπέρασμα αυτό, που ρίχνει φως στη φυσική ιστορία της Προκάμβριας ζωής, κατέληξαν οι ερευνητές Έρικ Αλμ και Λόρενς Ντέηβιντ του πανεπιστημίου ΜΙΤ των ΗΠΑ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό "Nature", σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο.

Οι αμερικανοί επιστήμονες δημιούργησαν ένα "γενωμικό απολίθωμα", κατ' ουσία ένα μαθηματικό μοντέλο, που συμπεριλαμβάνει περίπου 4.000 οικογένειες γονιδίων-κλειδιών οι οποίες υπάρχουν σήμερα και το οποίο υπολόγισε με ποιο τρόπο αυτά τα γονίδια εξελίχτηκαν από το πολύ μακρινό παρελθόν μέχρι την εποχή μας.

Οι ερευνητές συμπέραναν ότι το συλλογικό γονιδίωμα όλης της ζωής επεκτάθηκε σε δραματικό βαθμό πριν από 3,3 έως 2,8 δισεκατομμύρια χρόνια και στη διάρκεια αυτού του χρονικού διαστήματος εμφανίστηκε πάνω από το ένα τέταρτο (το 27%) όλων των υφισταμένων σήμερα οικογενειών γονιδίων.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι αυτή η "απογείωση" των έμβιων όντων κατέστη εφικτή χάρη στην εμφάνιση μιας κρίσιμης βιοχημικής διαδικασίας, που αφορούσε στη μετακίνηση των ηλεκτρονίων μέσω των κυτταρικών μεμβρανών. Με τον τρόπο αυτό, τα φυτά και μερικοί μικροοργανισμοί μπόρεσαν να συλλέγουν πλέον ενέργεια από τον ήλιο και να δώσουν ώθηση στη φωτοσύνθεση και στην παραγωγή οξυγόνου στον πλανήτη μας, κάνοντας σταδιακά την ατμόσφαιρα της Γης πιο φιλική στην ανάπτυξη ζωής.

Η μεγάλη αρχική αλλαγή, που οδήγησε στην "έκρηξη" των "Αρχαίων", ακολουθήθηκε, έπειτα από περίπου 500 εκατ. χρόνια, από την "μεγάλη οξείδωση", δηλαδή την προοδευτική αύξηση του οξυγόνου στην ατμόσφαιρα του πλανήτη μας. Το φαινόμενο αυτό εκτιμάται ότι προκάλεσε τη μεγαλύτερη "αλλαγή φρουράς" (δηλαδή μαζική καταστροφή) στη Γη, καθώς οι πρωτόγονες μικροβιακές μορφές ζωής, που δεν μπορούσαν να αναπνεύσουν οξυγόνο, αναγκαστικά εξαφανίστηκαν και στη θέση τους ήρθαν μεγαλύτερες και πιο πολύπλοκες (και εν καιρώ πιο έξυπνες) αερόβιες μορφές ζωής, οι οποίες μπορούσαν να εκμεταλλευθούν το άφθονο πλέον οξυγόνο.

"Η πρόσβαση σε μια πολύ μεγαλύτερη ενεργειακή πηγή (σ.σ. χάρη στη δυνατότητα μεταφοράς ηλεκτρονίων) επέτρεψε στη βιόσφαιρα να φιλοξενήσει μεγαλύτερα και πιο πολύπλοκα μικροβιακά οικοσυστήματα" δήλωσε ο Ντέηβιντ.

Τα πρώτα απολιθώματα ζωής στη Γη, που έχουν βρει οι επιστήμονες, ουσιαστικά προέρχονται από τη λεγόμενη "Κάμβρια Έκρηξη", πριν από περίπου 588 εκατ. χρόνια, όταν πλέον ο πλανήτης μας κατακλύστηκε από μια πληθώρα οργανισμών. Πριν από εκείνη την εποχή, οι διάφοροι οργανισμοί είχαν κατά βάση μαλακούς ιστούς και έτσι σπάνια έχουν αφήσει κάποια ίχνη στα πετρώματα. Έχουν, όμως, αφήσει πίσω τους μια πλούσια κληρονομιά γενετικού υλικού (DNA), που οι επιστήμονες μπορούν να αξιοποιήσουν για να κάνουν τους υπολογισμούς τους με τη βοήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών.

"Αυτό που είναι πραγματικά αξιοσημείωτο, είναι ότι η έρευνά μας δείχνει ότι οι ιστορίες των πολύ αρχαίων βιογεωχημικών γεγονότων είναι καταγραμμένες στο κοινό DNA των ζωντανών οργανισμών. Τώρα που αρχίζουμε να κατανοούμε με ποιο τρόπο να αποκωδικοποιούμε αυτή την ιστορία, έχουμε την ελπίδα ότι θα μπορέσουμε να ανακατασκευάσουμε, με μεγάλη λεπτομέρεια, μερικά από τα πιο πρώιμα συμβάντα στην εξέλιξη της ζωής" δήλωσε ο Αλμ.

 

http://www.skai.gr/news/technology/article/158842/i-zoi-sti-gi-apogeiothike-prin-apo-3-disekatommuria-hronia/?utm_source=rss_news_technology&utm_campaign=skai200905190000&utm_medium=rss

Τι περιείχαν τα χάπια των αρχαίων Ελλήνων γιατρών;

Το περιεχόμενο χαπιών που έφτιαχναν οι γιατροί στην αρχαία Ελλάδα μελετήθηκε για πρώτη φορά από Αμερικανούς αρχαιοβοτανολόγους. Τα συγκεκριμένα χάπια ανακαλύφθηκαν σε ένα ελληνικό πλοίο στα ανοιχτά της Τοσκάνης που ναυάγησε το 130 π.Χ. και μετέφερε γυαλικά από τη Συρία και φάρμακα, που τα περισσότερα δεν είχαν καθόλου μουσκέψει από το νερό...

 

Αν και το ναυάγιο ανακαλύφθηκε το 1989, μόλις τώρα κατέστη δυνατό να ανακοινωθεί η μελέτη των φαρμακευτικών σκευασμάτων που αυτό περιείχε. Οι αναλύσεις των χαπιών έγιναν από μία αμερικανική ερευνητική ομάδα του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν στην Ουάσιγκτον και τα παρουσιάστηκαν στο 4ο Διεθνές Συμπόσιο Βιομοριακής Αρχαιολογίας, που έγινε αυτή την εβδομάδα στην Κοπεγχάγη της Δανίας.

Όπως αναφέρει το New Scientist, οι αναλύσεις DNA έδειξαν ότι κάθε χάπι ήταν ένα μίγμα από τουλάχιστον δέκα διαφορετικά εκχυλίσματα φυτών, όπως ο ιβίσκος και το σέλινο. «Για πρώτη φορά έχουμε, πια, φυσικά στοιχεία όσων περιέχονται στα γραπτά των αρχαίων Ελλήνων γιατρών Διοσκουρίδη και Γαληνού», δήλωσε ο Αλέν Τουγουέιντ του Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν.

Ο Ρόμπερτ Φλάισερ του Εθνικού Ζωολογικού πάρκου του Σμιθσόνιαν ανέλυσε το DNA συγκρίνοντας τις γενετικές αλληλουχίες που βρήκε σε δύο χάπια, με τη γενετική βάση φυτών GenBank που έχουν τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας των ΗΠΑ. Με αυτό τον τρόπο εντόπισε στα χάπια ίχνη από καρότο, ραπανάκι, σέλινο, άγριο κρεμμύδι, βαλανίδια, λάχανο, ήμερο τριφύλλι (αλφάλφα), αχίλλεια κ.α. Ακόμα εντόπισε ιβίσκο, που πιθανώς είχε εισαχθεί από την Ανατολική Ασία, την Ινδία ή την Αιθιοπία.

Σύμφωνα με τον Φλάισερ, είναι γνωστό ότι οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν τα περισσότερα από τα παραπάνω φυτά για να θεραπεύουν τους αρρώστους. Η αχίλλεια, για παράδειγμα, σταματούσε την αιμορραγία κάποιου τραύματος. Επίσης, ο Πεδάνιος Διοσκουρίδης, ιατρός και βοτανολόγος (πρόδρομος των φαρμακοποιών), κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ., περιέγραφε στα κείμενά του το καρότο ως πανάκεια για πολλά προβλήματα υγείας, θεωρώντας, για παράδειγμα, ότι αν κανείς το έχει φάει προκαταβολικά, δεν τον βλάπτουν τα ερπετά, ενώ παράλληλα βοηθά στη σύλληψη παιδιού.

Ωστόσο, η ανάλυση των αρχαίων χαπιών έχει δημιουργήσει και νέα μυστήρια για τους αρχαιοβοτανολόγους. Συγκεκριμένα, η μελέτη του DNA δείχνει ότι τα χάπια πιθανότατα περιείχαν και ηλίανθους, ένα φυτό που οι επιστήμονες ως τώρα πίστευαν ότι δεν υπήρχε στον «παλαιό κόσμο», πριν οι Ευρωπαίοι το ανακαλύψουν στην Αμερική. Σύμφωνα με τον Τουγουέιντ, αν αυτό επιβεβαιωθεί, οι βοτανολόγοι θα πρέπει να αναθεωρήσουν την παραδοσιακή ιστορία του φυτού και την παγκόσμια διασπορά του, αν και παραμένει ακόμα η πιθανότητα η παρουσία ηλίανθου στα αρχαία χάπια να προέρχεται από πρόσφατη γενετική «μόλυνση».

Τα βότανα και τα φάρμακα που περιγράφουν στα κείμενά τους ο Γαληνός και ο Διοσκουρίδης, έχουν συχνά θεωρηθεί ως κομπογιαννίτικα και αναποτελεσματικά. Τώρα, οι αρχαιοβοτανολόγοι επικεντρώνονται στη μελέτη κατά πόσο τα φυτικά εκχυλίσματα που βρέθηκαν στα χάπια, μπορούν να θεραπεύσουν ασθένειες, αλλά και στην ανακάλυψη των ακριβών μετρήσεων που έκαναν οι αρχαίοι Έλληνες γιατροί για να παρασκευάσουν τα χάπια τους.